(Tiông-hūn-ko)
作者：白居易(Pe̍k Ku-e̍k)
Hàn-hông tiōng-sek su kheng-kok, gū-ú to-liân kiû put-tek.
汉皇重色思倾国，御宇多年求不得。
Iông--ka iú lú chho· tióng-sêng, ióng chāi sim-koe jîn bī-sek.
杨家有女初长成，养在深闺人未识。
Thian-seng lē-chit lân chū-khì, it-tiau sóan chāi kun-ông chhek.
天生丽质难自弃，一朝选在君王侧。
Hôe-bô· it-siàu pek-bī seng, lio̍k-kiong hún-tāi bô gân-sek.
回眸一笑百媚生，六宫粉黛无颜色。
Chhun hân sì-io̍k Hôa-chheng-tî, un-chôan súi hu̍t sé gêng-chi.
春寒赐浴华清池，温泉水滑洗凝脂。
Sī-jî hû-khí kiau bô-le̍k, sí sī sin sêng un-te̍k sî.
侍儿扶起娇无力，始是新承恩泽时。
Ûn-pìn hoa-gân kim-pō· iâu, hû-iông tiòng lóan tō· chhun-siau.
云鬓花颜金步摇，芙蓉帐暖度春宵。
Chhun-siau khó·-tóan ji̍t ko-khí, chiông-chú kun-ông put chó-tiâu.
春宵苦短日高起，从此君王不早朝。
Sêng hoan sī iàn bô hân-hā, chhun chiông chhun iû iā choan iā.
承欢侍宴无闲暇，春从春游夜专夜。
Hō·-kiong ka-lē sam-chhian jîn, sam-chhian thióng-ài chāi it-sin.
后宫佳丽三千人，三千宠爱在一身。
Kim-seng chong sêng kiau sī iā, gio̍k-lô· iàn pā chùi hô chhun.
金星妆成娇侍夜，玉楼宴罢醉和春。
Chí-bōe tē-heng kai lia̍t-sū, khó-liân kong-chhái seng bûn-hō·.
姊妹弟兄皆列士，可怜光彩生门户。
Sūi lēng thian-hā hū-bú-sim, put-tiōng seng-lâm tiōng seng-lú.
遂令天下父母心，不重生男重生女。
Lî-kiong ko-chhù ji̍p chheng-ûn, sian-ga̍k hong phiau chhù-chhù bûn.
骊宫高处入青云，仙乐风飘处处闻。
Hōan-ko bān-bú gêng si-tek, chīn-ji̍t kun-ông khàn put-chiok.
缓歌慢舞凝丝竹，尽日君王看不足。
Gû-iông phê-kó· tōng tē lâi, keng-phò gê-siông ú-i khiok.
渔阳鼙鼓动地来，惊破霓裳羽衣曲。
Kiú-tiông sêng-khoat ian-tîn seng, chhian-sêng bān-kī se-lâm hêng.
九重城阙烟尘生，千乘万骑西南行。
Chhùi-hôa iâu-iâu hêng hok (hiū)-chí, se chhut to·-bûn pek-û lí.
翠华摇摇行复止，西出都门百馀里。
Lio̍k-kun put hoat bô-nāi-hô, óan-chóan ngô·-bî má-chiân sí.
六军不发无奈何，宛转蛾眉马前死。
Hoa-tiān úi-tē bô jîn siu, chhùi-kiâu kim-chhiok gio̍k so-thô·.
花钿委地无人收，翠翘金雀玉搔头。
Kun-ôngg iám-biān kiù put-tek, hôe-khàn hiat-lūi siong-hô liû.
君王掩面救不得，回看血泪相和流。
Hông-ai sòan-bān hong siau-sok, ûn-chān êng-u teng kiam-kok.
黄埃散漫风萧索，云栈萦纡登剑阁。
Ngô·-bî san-hā siáu jîn hêng, cheng-kî bô-kong ji̍t-sek po̍k.
峨嵋山下少人行，旌旗无光日色薄。
Sio̍k-kang súi-phek sio̍k-san chheng, sèng-chú tiau-tiau bō·-bō· chêng.
蜀江水碧蜀山青，圣主朝朝暮暮情。
Hêng-kiong kiàn go̍at siong sim-sek, iā-ú bûn lêng tiông tōan-seng.
行宫见月伤心色，夜雨闻铃肠断声。
Thian-sôan tē-chóan hôe liông gū, tò chhú tiû-tû put-lêng khù.
天旋地转回龙驭，到此踌躇不能去。
Má gōe pho-hā nî-thô· tiong, put-kiàn gio̍k-gân khong sí chhù.
马嵬坡下泥土中，不见玉颜空死处。
Kun-sîn siong-kò· chīn tiam ui, tong-bōng to·-bûn sìn má kui.
君臣相顾尽沾衣，东望都门信马归。
Kui lâi tî óan kai i-kiū, thài-e̍k hû-iông bī-iong liú.
归来池苑皆依旧，太液芙蓉未央柳。
Hû-iông jû biān liú jû bî (bûi), tùi chhú jû-hô put sûi !
芙蓉如面柳如眉，对此如何不泪垂！
Chhun-hong thô-lí hoa-khai sî, chhiu-ú ngô·-thông ia̍p-lo̍k sî.
春风桃李花开日，秋雨梧桐叶落时。
Se-kiong lâm-lōe to chhiu-chhó, lo̍k-ia̍p bóan-kai hông put sò.
西宫南内多秋草，落叶满阶红不扫。
Lê-gôan chú-tē pe̍k-hoat seng, chiau-hông o-kam chheng-ngô· ló.
梨园子弟白发新，椒房阿监青娥老。
Se̍k-tiān hêng-hui su chhiau-jiân, ko·-teng thiáu-chīn bī-sêng biân.
夕殿萤飞思悄然，孤灯挑尽未成眠。
Tî-tî chiong-kó· chho· tiông-iā, kéng-kéng seng-hô io̍k sū-thian.
迟迟钟鼓初长夜，耿耿星河欲曙天。
Oan-iong góa-léng song-hôa tiōng, húi-chhùi khim-hân sûi-ú-kiōng ?
鸳鸯瓦冷霜华重，翡翠衾寒谁与共？
Iu-iu seng-sí pia̍t-keng liân, hûn-phek put-chêng lâi ji̍p-bōng.
悠悠生死别经年，魂魄不曾来入梦。
Lîm-kiông tō-sū hông-to· khek, lêng í cheng-sêng tì hûn-phek.
临邛道士鸿都客，能以精诚致魂魄。
Ūi kám kun-ông tián-chóan su, sūi kàu hong-sū un-khîn be̍k.
为感君王辗转思，遂教方士殷勤觅。
Pâi-kong gū-khì pun jû tiān, seng-thian ji̍p-tē kiû chi piàn.
排空驭气奔如电，升天入地求之遍。
Siōng kiông phek lo̍k hā hông-chôan, lióng-chhù bông-bông kai put-kiàn.
上穷碧落下黄泉，两处茫茫皆不见。
Hut-bûn hái-siōng iú sian-san, san chāi hu-bô-phiau-biáu kan.
忽闻海上有仙山，山在虚无缥缈间。
Lô·-kok lêng-lông ngó·-ûn khí, kî-tiong chhiok-iok to sian-chú.
楼阁玲珑五云起，其中绰约多仙子。
Tiong iú it-jîn jī Thài-chin, soat-hu hoa-māu chhim-chhi sī.
中有一人字太真，雪肤花貌参差是。
Kim-koat se-siiong khò· gio̍k-keng, chóan-kàu siáu-gio̍k pò siang-sêng.
金阙西厢叩玉扃，转教小玉报双成。
Bûn tō hàn--ka thian-chú sú, kiú-hôa tiòng-lí bōng-keng-hûn.
闻道汉家天子使，九华帐里梦魂惊。
Lám-i thui-chím khí pâi-hôai, chu-po̍k gîn-pêng ī-lī khai.
揽衣推枕起徘徊，珠箔银屏迤逦开。
Ûn-pìn pòan-phiann sin sūi-kàu, hoa-kòan put-chéng hā tông lâi.
云鬓半偏新睡觉，花冠不整下堂来。
Hong chhūi sian-bē phiau-phiau kú, iu-sū gê-siông ú-i bú.
风吹仙袂飘飘举，犹似霓裳羽衣舞。
Gio̍k-iông chek-bo̍k lūi lân kan, lê-hoa it-ki chhun tài ú.
玉容寂寞泪阑干，梨花一枝春带雨。
Hâm-chênng gêng-thē siā kun-ông, it-pia̍t im-iông lióng biáu-bông.
含情凝睇谢君王，一别音容两渺茫。
Chiau-iông tiān-lí un-ài cho̍at, hông-lâi kiong-tiong ji̍t-go̍at tiông.
昭阳殿里恩爱绝，蓬莱宫中日月长。
Hôe-thô· hā bōng jîn-hôan chhù, put-kiàn Tiông-an kiàn tîn-bū.
回头下望人寰处，不见长安见尘雾。
Ûi chiong kiū-bu̍t piáu sim-chêng, tiān-ha̍p kim-chhai kì chiong khù.
唯将旧物表深情，钿合金钗寄将去。
Chhai liû it-kó· ha̍p it-sàn, chhai phek hông-kim ha̍p hun tiān.
钗留一股合一扇，钗擘黄金合分钿。
Tān-kàu sim sū kim-tiān kian, thian-siōng jîn-kan hōe siōng-kiàn.
但教心似金钿坚，天上人间会相见。
Lîm-pia̍t un-khîn tiông kì-sû, sû-tiong iú sè lióng-sim ti.
临别殷勤重寄词，词中有誓两心知。
Chhit-go̍at chhit-ji̍t Tiông-seng-tiān, iā-pòan bô jîn su-gú sî.
七月七日长生殿，夜半无人私语时。
Chāi-thian gōan-chok pí-ek-niáu, chāi-tē gōan-chok liân-lí-ki.
在天愿作比翼鸟，在地愿为连理枝。
Thian-tiông tē-kiú iú-sî chīn, chhú hūn biân-biân bô cho̍at-kî !
天长地久有时尽，此恨绵绵无绝期！
